
Amber: Kun je ons vertellen wie je bent en wat je doet?
Grand Wizzard Theodore: Ik ben begonnen met dj’en toen ik 12 jaar oud was. Mijn broer en Grandmaster Flash hebben mij veel over dj’en geleerd. Mijn broer begon zijn eigen groep en Grandmaster Flash begon zijn eigen groep en zo ben ik begonnen met dj’en. Toen begon ik met Fanstasic Five. Ik heb ook in een film gespeeld genaamd “Scratch” en ik ben 3 keer de wereld over gegaan.
Amber: Wat is de leukste plek waar je heen ben geweest?
Grand Wizzard Theodore:Afghanistan, optreden voor de troepen daar, het is daar lekker warm en ik heb een lekker kleurtje gekregen.
Amber: Hoe voelt het om deel uit te maken van de hiphop cultuur?
Grand Wizzard Theodore:Ik ben geboren in deze cultuur, ik kom van de Bronx. De kleren die mensen droegen, hoe ze spraken, graffiti, beatboxen en breaken op de hoek van de straat. Ik ben blij dat ik erin geboren ben, het heeft mijn leven veranderd, net als voor zovelen. Toen hiphop nog een babytje was toen hebben we nog meegemaakt dat er geen werk was, mensen werden berooft, huizen stonden in de brand, er was veel drugs en armoede.
Amber: Denk je dat hiphop ook was gekomen zonder de moeilijkheden en de armoede?
Grand Wizzard Theodore:Natuurlijk was het wel gekomen, mensen willen alltijd innovatief zijn en houden van muziek dus uiteindelijk was het er wel gekomen. Toen hiphop geboren werd gebeurde dat gewoon zo, het was het lot.

De eerste die ik het woord hiphop hoorde gebruiken was een MC
Amber: Denk je dat mensen de essentie van hiphop nog begrijpen?
Grand Wizzard Theodore: Ja natuurlijk, want het maakt niet uit of je van de Bronx of van L.A. of Holland of van Berlijn komt. Er zijn altijd dezelfde problemen die overal ter wereld gebeuren, misschien niet op dezelfde manier en in een andere mate, maar het gebeurde overal.
Amber: Waar heeft hiphop zijn naam vandaan?
Grand Wizzard Theodore: De eerste die ik het woord hiphop hoorde gebruiken was een MC .
Vroeger werd het jams genoemd. Als een DJ een party gaf dan riep hij een graffiti artiest erbij en die maakte dan de flyers en zette daar zijn naam onder. Dan had je nog de B-boys die zorgde voor entertainment (dans) en de beatboxer die ook voor de DJ werkten. Dus al die elementen bij elkaar werd dan hiphop genoemd. Hij noemde het hiphop omdat mensen in de clubs altijd hippen en hoppen.
Amber: Hoe wordt hiphop vandaag de dag misbruikt?
Grand Wizzard Theodore: Ik vind dat het misbruikt wordt omdat je tegenwoordig van die rappers hebt die anderen mensen met hun teksten naar beneden halen . Mc’s spitten juist teksten om mensen omhoog te halen, blij te maken en energie te geven. Dat zijn dus twee totaal verschillende dingen.
Je hebt rappers die op de radio praten over hoeveel drugs ze gebruiken en hoeveel auto’s ze hebben, hoe veel huizen ze hebben en hoeveel drugs ze verkopen. Mensen willen dat niet horen ze willen horen waar hiphop echt omgaat, liefde, vrede, eenheid, en gewoon lol maken.

We waren net de flintstones
Amber: Hoe ben je op het scrachten gekomen en de needle drops?
Grand Wizzard Theodore: Vroeger had je bij mij op school in de pauze altijd hetzelfde muziekje opstaan. Mensen vonden dat saai en werden het zat. Dus een vriend van mij overtuigde de rector dat ik een tape mocht maken en als hij het wat vond zou hij het misschien draaien. Ik ben naar huis gegaan en maakte de tape. Ik mixte de plaatjes terwijl ik met mijn ma stond te praten. Ik luisterde het bandje terug en het klonk goed. Ik maakte er nog een paar tot het er goed opstond, ik zette het op school op en iedereen vond het geweldig, zo werd ik de scratcher.
Amber: Wat voor draaitafels gebruikte je?
Grand Wizzard Theodore: Early 1200. Deze draaitafels waren ‘band-driven’ , een soort van rubberen band. Als je het platform op lifte was er een grote rubberen band dat de platen bij elkaar hield. Je moest de banden over de plaat trekken en dat zorgde ervoor dat het begon te draaien. Ik kwam vaak op het punt dat de rubberen band brak. Dan riepen we door de mic of er nog meiden in de zaal waren met rubberen bandjes die hadden ze dan in hun haar. En dan gebruikten we die om de draaitafels heen en zo konden we muziek maken. We waren net de flintstones.
Amber: Sommige mensen zeggen dat als je geen platen gebruikt, je geen echte DJ bent.
Grand Wizzard Theodore: De pioniers gebruiken zoveel platen vroeger. Je had 30 tot 40 platen mee naar een feest, omdat je niet weet waar je beland. Je moet eerst met platen leren werken voordat je een DJ bent, daarna kun je altijd nog met cd’s gaan draaien.

DJ's en CD's is net als koken met een magnetron
Amber: Welke skills denk je dat DJ’s missen als ze geen platen hebben gebruikt?
Grand Wizzard Theodore: De cd’s en computers van tegenwoordig doen die het werk voor je. Je hoeft alleen maar op een knop te drukken. Het klinkt vaak niet goed als je het niet goed beheerst. Het is als koken met een magnetron. Het is het gewoon net niet. Je hebt vaak een vertraging, je kan niet goed aanvoelen wanneer je een plaat moet inzetten.
Amber: Heb je nog advies voor opkomende jonge DJ’s?
Grand Wizzard Theodore: Zorg dat je leert over de echte hiphop en doe niet hetzelfde als anderen, zorg dat je orgineel wordt.
Biografie
Grand Wizzard Theodore (geboren 1962, Bronx, New York als Theodore Livingston) is een Amerikaanse hip hop DJ. Hij is vooral bekend als de uitvinder het scratchen.
Zijn broer, Mean Gene, was Theodore's mentor, en begon hem DJ les te geven voordat Theodore nog een tiener was. Naast het scratchen, raakte hij bekend om zijn beheersing van de needle drops en andere technieken die hij uitvond of geperfectioneerd heeft.
In de vroege jaren 1980 maakte Theodore een deel uit van de groep Grand Wizzard Theodore & the Fantastic Five. Ze brachten 'Can I Get A Soul Clap" in 1980 uit. Hij was ook te zien in 1983 in de film “Wild Style”, alsmede bij te dragen aan de soundtrack van de film. Hij legt de oorsprong van scratching uit in de documentaire film “Scratch”. Theodore's zin "Say turn it up" van zijn track "Fantastic Freaks at the Dixie" werd op grote schaal gesampled door hip-hop en rap acts als Public Enemy (op de track "Bring the Noise"), de Bass Bomb (op de track "Megablast") en vele anderen.













