
Willy: Hoe was het om rapper te zijn in heiloo?
Twan: Het was echt superleuk om rapper te zijn in heiloo, ik had veel vrienden in de buurt zoals uit heiloo, Bergen en Alkmaar. Daar kon ik een beetje samen mee kloten.
Twan: Hoe was het om rapper te zijn in Noordeinde?
Willy: Omdat er in het gat Noordeinde nooit ene moer te doen was, wilde ik veel schrijven, dan had ik een bezigheid en een uitlaatklep via het rappen.
Twan: Hoe ervaar jij het bekend zijn gedoe?
Willy: Het heeft zijn voor- en nadelen. Ik zou willen zeggen dat het voor mij allemaal niet hoeft, maar het is mijn eigen keuze dat ik ben gaan rappen en dat ik nummers uit ben gaan brengen, het is ook mijn eigen keuze dat ik presentator ben geworden bij TMF en daar horen gewoon bepaalde dingen bij dus ja dan moet je daar maar mee leven.
Willy: Wanneer besefte jij dat je doorgebroken was, en hoe voelde dat?
Twan: Ik denk dat we met “slaap” wel een beetje doorgebroken zijn. Ja, ik weet niet het gaf wel een goed gevoel. Maar ik denk dat we dat gevoel ook wel in de straatremixes-tijd kregen. Dat ik zoiets had van: nu hebben we wel iets bereikt! Nu stellen we wel iets voor! Dat gaf wel een soort van gevoel van eigenwaarde en succes.

"We komen met een soort van Speaker-Boxxx/Love Below album, net als Outkast komen we met een dubbel cd, allebei solo."
Twan: Lowlands was dope, hoe ervaarde jij dat?
Willy: Ja, Lowlands was iets waar ik heel lang naar uitgekeken heb, en toen we uiteindelijk hoorde dat we ook op Lowlands mochten optreden was ik in “euforie”.
Ik bleef maar kijken naar al die mensen die hun handen in de lucht hadden en die schreeuwden…voor ons! Ja dat was echt gruwelijk.
Willy: Toen jij in 2007 het nieuwe volkslied aan het bedenken was, hoe kwam je op de naam en hoe kut vond je het dat Frans Bauer had gewonnen?
Twan: Ik vond het niet kut dat Frans Bauer had gewonnen. In tegenstelling tot andere mensen die toevallig achter mij zitten. Haha
Nee, eigenlijk kwam jij met de naam, jij kwam met: “dikke lul, drie bier. 1,2,3,4. Dikke lul, drie bier” . Daar heb ik helemaal niks aan meegedaan. Ik weet wel dat mijn moeder dat vroeger altijd zei “dikke lul, drie bier” . En ja wat betreft dat Frans Bauer het heeft gewonnen, vond ik alleen maar mooi, dat was alleen maar lachen.
Twan: Wat vind je leuker rappen of tv maken?
Willy: Rappen!
Willy: Wat vind jij leuker, rappen of produceren voor andere mensen?
Twan: Ik vind het leukst om te produceren voor onszelf.
Als je produceert voor andere mensen dan is dat leuk want je bent met muziek maken bezig. Maar als je voor anderen bezig bent is dat ook leuk, maar je haalt er veel meer uit als je ook echt voor jezelf bezig bent. Dan kan je doen zoals je het zelf wilt en je ken je eigen plaatje maken. Je bent niet een soort van concessie aan het maken voor iemand anders ofzo. Iemand anders heeft toch een andere smaak dan jou. Het blijft het leukst om alle touwtjes in eigen handen te hebben.

Twan: "Het blijft het leukst om alle touwtjes in eigen handen te hebben."
Twan: Als jij zou moeten kiezen tussen tv maken en rappen, wat zou je doen?
Willy: Rappen! Ik vind het gewoon tof om muziek te maken.
Willy: Wat wil jij in de toekomst nog bereiken?
Twan :Ik wil alle grote rockartiesten uit Nederland gaan produceren en ik wil in Amerika de grootste producer worden. Ik wil muziek kunnen maken zonder gehaat te worden, maar dat zullen we nooit kunnen bereiken…
Willy: Wat bedoel je met “muziek maken zonder gehaat te worden”?
Twan: Nou ja, met elke hit die je maakt heb je er achttien haters bij. Elke psychopaat en elke mongool uit heel Nederland die ziet jou als vijand in een keer en die denkt dat hij de enige is die iets met jou te maken heeft Ik heb liever dat ik gewoon muziek maak zonder haters, alleen maar liefde. ..“ True!”
Twan: Zou je ook in films willen spelen?
Willy: Jawel, hangt er vanaf wat voor film. Ik vind alles wel tof acteren, muziek maken…iets maken, iets creëren daar hou ik van.
Twan: “ Jaja, je houdt er gewoon van om in de spotlights te staan.”
Willy: Ik hou van creëren, iets maken. Daar hou ik van.
Twan: Wat voor film zou je willen doen dan, het liefst?
Willy: Ja, weet ik niet. Beetje serieus. Ik hou van drama, films die slecht aflopen, waarbij iemand dood gaat op het einde.

" Willy: tToen we hoorde dat we ook op Lowlands mochten optreden was ik in “euforie”.
Twan :Vind jij dat we te commercieel zijn geworden?
Willy: Ja, ontzettend! Haha Nee, ik vind dat bullshit. Ik heb het idee dat als je gewoon muziek maakt en gewoon doet wat je tof vind dat is het aan anderen om daar een label aan te plakken. Zolang jij er mee bezig bent of je commercieel bent of underground of weet ik veel wat, dan ben je veels te veel bezig met je imago en veels te veel bezig met wie je moet zijn voor een ander.
Twan: Hoe blijf jij 'real' en 'true to your roots' ?
Willy: Ik ben half Nederlands, half antiliaan.
Ik heb rap in het Nederlands dus dat vind ik behoorlijk “true to my roots”. Heel af en toe rap ik in het Papiaments, maar dat praat ik niet zo heel goed dus dat doe ik liever niet. Ik ben daar eigenlijk ook niet echt mee bezig. Ik heb niet echt het gevoel dat ik “treu aan mijn roots” moet blijven.
Willy: Je brengt een soloalbum uit dit jaar vertel daar eens wat over?
Twan: We komen met een soort van Speaker-Boxxx/Love Below album, net als Outkast komen we met een dubbel cd, allebei solo. Die komt ongeveer begin maart uit. Het is ontzettend leuk, het is weer eens wat anders, een beetje therapie, we gaan een beetje over onszelf praten en we gaan wat dieper in op alle onderwerpen. We vertellen wat over ons leven… en jij hebt ook je eigen verhaal geloof ik. In plaats van dat elkaar kapot battelen over wie de hardste verse heeft, doen we nu wie de hardste cd heeft.

"In plaats van dat elkaar kapot battelen over wie de hardste verse heeft, doen we nu wie de hardste cd heeft."
Twan: Wat vind jij van het nummer “broodje bakpoa” ?
Willy: Je had twee versies gemaakt geloof ik, en de eerste versie vond ik niet zo tof, dat is happy hardcore en daar ben ik niet zo down mee. Maar ik vind deze versie wel hard, vooral het einde.
Willy: Wie zijn idee was dat om een happy hardcore nummer te maken?
Twan: Van The New Kids, we hadden al een keer een soort van housetrack gemaakt en dat hadden ze gehoord en dat vonden ze helemaal te gek. En Steffen, een van de “New Kids”, die vroegen of ik voor hun ook een soort van happy hardcore - track kon maken. Ik zeg dat is goed, dus ik ben naar huis gegaan om die track te maken, maar ik kon er gewoon niks op schrijven, er kwam gewoon niks uit. Toen ben ik met de mensen van “New Kids” om tafel gaan zitten en uiteindelijk heb ik die beat zo geflipt dat het een hiphop beat werd en zijn we erop gaan rappen.
Willy: Hoelang zit jij al op pp2g?
Twan: Vanaf het moment dat ik een beetje in Amsterdam ben gaan rondslingeren. Rond mijn 19, 20 zoiets en ik ben nu 24.Ik vind het ook echt superleuk op pp2g. Ik krijg ook helemaal geen stalk berichten binnen, maar lwel leuke vrouwen!
PLAYLIST
Autobiografie:
Wij maken geen softe schijt. Wij maken buitenlandse funk met een oerhollandse flavour.Willem de Bruin (20 jaar, Noordeinde) moest op de middelbare school voor straf een rap schrijven en ontdekte zo een, tot dat moment, verborgen talent. Zijn vriend Twan van Steenhoven (20 jaar, Heiloo) nam zijn gitaar ter hand en samen maakten ze de leerlingen en docenten van hun school deelgenoot van Willems strafwerk. Hiphop werd hun verslaving en nu, enkele jaren later, kennen hiphopliefhebbers het duo als Willy, a.k.a de Polderneger, en Big 2, samen The Opposites. Opposites omdat Twan heel lang en blank is en Willy heel klein en donker. Big2: “En omdat ik vet knap ben en Willy vet lelijk.”
Het eerste album dat de twee samen maakte heette Youngsters, een Engelstalige plaat, maar uiteindelijk kozen Willy en Big2 voor hun moerstaal. Op Straatremixes deel II en III, en in het NPS televisieprogramma ‘DeBattle’ lieten The Opposites al horen waar ze goed in zijn; rauwe, recht voor z’n raap lyrics combineren met een gezond gevoel voor humor, hier en daar aangevuld door melodieuze refreintjes ingezongen door de Polderneger zelf. Big2 produceert bovendien alle beats zelf.
In het begin stonden The Opposites onder contract bij Mastermind Records, het label dat ook het eerste werk van Lange Frans en Baas B/ D-Men uitbracht. Nu droppen ze op TopNotch, waar ze een deal voor drie platen hebben, hun Nederlandstalige debuutalbum ‘De Fik Erin’.
The Opposites zijn niet vies van een flink potje Braggin en Boastin, maar leveren met De Fik Erin ook enkele weldoordachte, conceptuele nummers af. Als Big2 zijn broertje in bed stopt en Willy zijn meisje, worden ze geconfronteerd met lastige levensvragen, die ze in Slaap pogen te beantwoorden. Op ‘Nu Ga Je Er Lekker Aan’ rekent Big2 op brute wijze af met zijn middelbare school frustraties en op ‘Wat Moet Je Van Mij’ richt het duo zich rechtstreeks tot meneer agent; val mij niet lastig omdat ik te hard op mijn scootertje rijd, of omdat ik graffiti spuit, maar ga liever achter de echte bad guys aan. Zo luidt de strekking van hun boodschap.
De eerste officiele single afkomstig van De Fik Erin heet ‘Fok Jou’; een nummer waarop Willy en Big2 spelen met het gegeven dat Willy half Antilliaans is en Big2 Nederlands. Over en weer confronteren ze elkaar met vooroordelen en zo presenteert het duo zichzelf, onbedoeld, op zeer actuele wijze (denk aan de nieuwe regels ten aanzien van Antilliaanse jongeren, bedacht door de ministers Pechtold en Verdonk) aan het Nederlandse publiek.
Discografie:
Albums:
2005: Vuur Mixtape
2005: De Fik Erin
2006: Rauwdauw
2007: Begin Twintig
2010:
Singles:
2005: Fok Jou
2005: Wat wil je doen?
2006: Oew Oew
2006: Slaap
2007: Je Weet Zelluf
2007: Domp, Lomp & Famous
2008: Vandaag
2008: Me Nikes
2009: Broodje Bakpao
2010: Licht Uit













